เจลาติน 250 Bloom คืออะไร? ทำความเข้าใจสารก่อเจลและการใช้งานในอุตสาหกรรมอาหาร
เจลาติน (Gelatin) เป็นโปรตีนที่ได้จากการแปรรูปคอลลาเจนจากแหล่งวัตถุดิบตามมาตรฐานการผลิตอาหาร โดยนิยมใช้ในอุตสาหกรรมอาหารเพื่อช่วยสร้างเนื้อเจล ปรับลักษณะเนื้อสัมผัส และเพิ่มความคงตัวให้กับผลิตภัณฑ์หลายประเภท
หนึ่งในข้อมูลที่มักพบบนฉลากผลิตภัณฑ์คือค่า Bloom ซึ่งเป็นค่าที่ใช้บ่งบอกความแข็งแรงของเจลที่เกิดขึ้นจากเจลาติน โดย เจลาติน 250 Bloom จัดเป็นเจลาตินที่มีความสามารถในการสร้างเจลในระดับค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับเจลาตินเกรดทั่วไป
บทความนี้จะพาไปรู้จักเจลาติน 250 Bloom หลักการทำงาน การใช้งาน และข้อควรพิจารณาในการนำไปใช้ในผลิตภัณฑ์อาหาร
เจลาติน คืออะไร?
เจลาตินเป็นโปรตีนที่ได้จากการสลายคอลลาเจนภายใต้กระบวนการผลิตที่เหมาะสม ทำให้สามารถละลายในน้ำร้อนและเกิดเป็นเจลเมื่อเย็นตัวลง
ลักษณะทั่วไปของเจลาติน
- เป็นผงหรือแผ่นสีเหลืองอ่อนถึงใส
- ไม่มีกลิ่นเด่นชัด
- ละลายได้ในน้ำร้อน
- สามารถสร้างเนื้อเจลได้เมื่ออุณหภูมิลดลง
ค่า Bloom คืออะไร?
Bloom Value เป็นค่าที่ใช้วัดความแข็งแรงของเจลที่เกิดจากเจลาติน
โดยทั่วไป
- 100–175 Bloom : เจลความแข็งต่ำถึงปานกลาง
- 175–225 Bloom : เจลความแข็งปานกลาง
- 225–300 Bloom : เจลความแข็งค่อนข้างสูง
ดังนั้น เจลาติน 250 Bloom จึงเป็นเจลาตินที่สามารถสร้างเนื้อเจลได้ค่อนข้างแข็งและคงรูปได้ดีเมื่อใช้งานในสภาวะที่เหมาะสม
ทั้งนี้ ความแข็งของผลิตภัณฑ์จริงยังขึ้นอยู่กับสูตรอาหาร ปริมาณการใช้ และส่วนประกอบอื่นในระบบอาหารด้วย
หน้าที่ของเจลาตินในอาหาร
Table of Contents
Toggle1. สารก่อเจล (Gelling Agent)
หน้าที่หลักของเจลาตินคือช่วยสร้างโครงสร้างเจลในผลิตภัณฑ์อาหาร
เช่น
- เยลลี่
- มูส
- พานาคอตต้า
- ขนมหวานประเภทเจล
2. ช่วยปรับเนื้อสัมผัส (Texture Modifier)
ช่วยให้ผลิตภัณฑ์มีลักษณะเนื้อสัมผัสที่แตกต่างกันตามปริมาณที่ใช้และสูตรการผลิต
3. ช่วยเพิ่มความคงตัวของผลิตภัณฑ์
ในบางสูตรอาหาร เจลาตินอาจช่วยให้โครงสร้างของผลิตภัณฑ์มีความสม่ำเสมอมากขึ้น
เจลาติน 250 Bloom นิยมใช้ในผลิตภัณฑ์ใด?
กลุ่มขนมหวาน
- เยลลี่
- พุดดิ้ง
- พานาคอตต้า
- มูส
กลุ่มเบเกอรี
- ไส้ขนม
- ครีมมูส
- ชีสเค้กแบบไม่อบ
กลุ่มผลิตภัณฑ์นม
- โยเกิร์ตบางประเภท
- ของหวานจากนม
กลุ่มลูกอมและขนมเคี้ยวหนึบ
- กัมมี่
- มาร์ชเมลโลว์
- ขนมเจลชนิดต่าง ๆ
วิธีการใช้เจลาตินเบื้องต้น
โดยทั่วไปการใช้งานเจลาตินมีขั้นตอนดังนี้
1. แช่น้ำ (Blooming)
นำเจลาตินผสมกับน้ำเย็นหรือน้ำอุณหภูมิปกติ เพื่อให้เม็ดเจลาตินดูดซับน้ำและพองตัว
2. ละลายด้วยความร้อน
หลังจากพองตัวแล้ว จึงนำไปละลายในของเหลวที่อุ่นหรือร้อน
ควรหลีกเลี่ยงการใช้ความร้อนสูงเป็นเวลานาน เนื่องจากอาจส่งผลต่อคุณสมบัติการเกิดเจล
3. ผสมเข้ากับสูตรอาหาร
เติมลงในส่วนผสมอื่นและคนให้เข้ากัน
4. ทำให้เย็น
เมื่ออุณหภูมิลดลง เจลาตินจะเริ่มสร้างโครงสร้างเจลตามคุณสมบัติของสูตร
ปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดเจล
การเกิดเจลของเจลาตินอาจได้รับผลกระทบจากหลายปัจจัย เช่น
ปริมาณเจลาติน
ปริมาณที่ใช้มีผลต่อความแน่นและลักษณะของเนื้อเจล
อุณหภูมิ
อุณหภูมิในการละลายและการทำให้เย็นมีผลต่อโครงสร้างของเจล
ค่า pH
ผลิตภัณฑ์ที่มีความเป็นกรดสูงอาจส่งผลต่อคุณสมบัติการเกิดเจล
ส่วนผสมอื่นในสูตร
เช่น
- น้ำตาล
- กรดผลไม้
- โปรตีน
- ไขมัน
ซึ่งอาจส่งผลต่อเนื้อสัมผัสของผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป
ข้อแตกต่างระหว่างเจลาตินกับสารก่อเจลชนิดอื่น
เจลาตินแตกต่างจากสารก่อเจลบางชนิด เช่น
- วุ้น (Agar)
- คาราจีแนน (Carrageenan)
- เพคติน (Pectin)
เนื่องจากแต่ละชนิดมีลักษณะการเกิดเจล อุณหภูมิการเซตตัว และเนื้อสัมผัสที่แตกต่างกัน
การเลือกใช้จึงควรพิจารณาตามประเภทผลิตภัณฑ์ที่ต้องการพัฒนา
การเก็บรักษาเจลาติน
เพื่อรักษาคุณภาพของวัตถุดิบ ควร
- เก็บในภาชนะปิดสนิท
- หลีกเลี่ยงความชื้น
- เก็บในที่แห้ง
- หลีกเลี่ยงแสงแดดโดยตรง
- ป้องกันการปนเปื้อนจากภายนอก
ข้อควรทราบเกี่ยวกับการใช้เจลาตินในอาหาร
การใช้เจลาตินควรเป็นไปตาม
- ประกาศกระทรวงสาธารณสุข
- มาตรฐานอาหารที่เกี่ยวข้อง
- ข้อกำหนดการใช้วัตถุเจือปนอาหาร
- หลักเกณฑ์ GMP
ผู้ผลิตควรศึกษาข้อมูลทางเทคนิคของผลิตภัณฑ์และทดลองใช้งานในสูตรจริงก่อนการผลิตเชิงพาณิชย์
สรุป
เจลาติน 250 Bloom เป็นโปรตีนที่ใช้เป็นสารก่อเจลและสารช่วยปรับเนื้อสัมผัสในผลิตภัณฑ์อาหารหลากหลายประเภท เช่น เยลลี่ พุดดิ้ง มูส เบเกอรี และขนมเคี้ยวหนึบ
ค่า Bloom เป็นตัวบ่งชี้ความแข็งแรงของเจล โดยเจลาติน 250 Bloom สามารถสร้างโครงสร้างเจลได้ค่อนข้างแข็งเมื่อใช้งานในสภาวะที่เหมาะสม อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ที่ได้ยังขึ้นอยู่กับสูตรอาหาร ปริมาณการใช้ และกระบวนการผลิต
สงสัยส่วนไหน สอบถามเพิ่มเติมได้ที่ line ID @ptkss.com (กด)
_(2).jpg)